ಭಯದ ಘಟನೆ ಆದ ಮೇಲೆ ನಿಮ್ಮ ಮಗು

ರಸ್ತೆ ಅಪಘಾತ ಆಗಿರಬಹುದು. ಹೊಡೆದಾಟ (ಹಿಂಸೆ), ಬೆಂಕಿ, ಪ್ರವಾಹ, ಇಲ್ಲಾ ಹತ್ತಿರದವರು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ತೀರಿಹೋಗಿದ್ದು ಆಗಿರಬಹುದು. ಯಾರಾದ್ರೂ ನಿಮ್ಮ ಮಗುವಿಗೆ ನೋವು ಕೊಟ್ಟಿರಬಹುದು. ಅವತ್ತಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಮಗು ಬೇರೆ ತರ ಕಾಣ್ತಿದೆ, ಮತ್ತು ಅದನ್ನ ಹೇಗೆ ತಲುಪೋದು ಅಂತ ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಾಗ್ತಿಲ್ಲ.

ಮಕ್ಕಳು ಭಯನ ತಮ್ಮದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತೋರಿಸ್ತಾರೆ. ಮಗುವಿನ ಮಾತು ಹೇಳೋಕಾಗದ್ದನ್ನ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅದರ ದೇಹ ಮತ್ತು ವರ್ತನೆ ಹೇಳುತ್ತೆ. ಡಾಕ್ಟರ್‌ಗಳಿಗಾಗಿ ಇರೋ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಕೆಲವು ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನ ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡುತ್ತೆ.

• ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು: ಕೆಟ್ಟ ಕನಸು, ಮತ್ತು ನಿದ್ದೆ ಬರೋಕೆ ಕಷ್ಟ.
• ಆಟದಲ್ಲಿ, ಯೋಚನೆಯಲ್ಲಿ: ಆದ ಘಟನೆನ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಆಟದಲ್ಲಿ ಆಡಿ ತೋರಿಸೋದು, ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು ಕೆಡಿಸೋ ನೆನಪುಗಳು ಥಟ್ಟನೆ ತಲೆಗೆ ಬರೋದು.
• ಹಗಲು ಹೊತ್ತು: ನೆನಪಿಸೋ ವಿಷಯಗಳಿಂದ ದೂರ ಇರೋದು, ವರ್ತನೆ ಮೊದಲಿಗಿಂತ ಕಷ್ಟ ಆಗೋದು, ಗಮನ ಕೊಡೋಕೆ ಕಷ್ಟ, ಮತ್ತು ಅಪಾಯ ಎಲ್ಲಿದೆಯೋ ಅಂತ ಸದಾ ಕಾವಲು ಕಾಯೋ ಹಾಗೆ ಇರೋದು.

ಇಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಭರವಸೆ ಇದೆ. ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸೋ ಘಟನೆನ ಎದುರಿಸೋ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬಹಳ ಕಾಲ ಉಳಿಯೋ ಒತ್ತಡದ ತೊಂದರೆ ಬರಲ್ಲ. ಈ ಪುಸ್ತಕ ನಿಮ್ಮ ಮಗುವಿನ ಮೇಲೆ ಯಾವ ಹಣೆಪಟ್ಟಿನೂ ಹಚ್ಚಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಮಗುವಿಗೆ ತಜ್ಞರ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಬೇಕಾ ಅಂತ ಡಾಕ್ಟರ್ ಮಾತ್ರ ಹೇಳೋಕೆ ಆಗುತ್ತೆ. ನೀವು ನೋಡ್ತಿರೋದನ್ನ ಅರ್ಥ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ಳೋಕೆ, ಮತ್ತು ಸಹಾಯ ಆಗೋ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪಂದಿಸೋಕೆ ಇದು ನಿಮಗೆ ನೆರವಾಗುತ್ತೆ.

ಅವಳ ಅನುಮಾನ ಸರಿಯಾಗೇ ಇದೆ. ಕಬೀರ್ ತುಂಟತನ ಮಾಡ್ತಿಲ್ಲ. ಅವನ ಕೆಟ್ಟ ಕನಸುಗಳು, ವ್ಯಾನ್ ಬಗ್ಗೆ ಭಯ, ಡಿಕ್ಕಿ ಆಟ, ಇವೆಲ್ಲ ಭಯಪಟ್ಟಿರೋ ಮಗುವಿನ ಗುರುತುಗಳು. ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ್ದನ್ನ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಆಟದಲ್ಲಿ ಆಡೋದು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ.

ನಿಮ್ಮ ಮಗುವಿನ ಒಳಗೆ, ಅದನ್ನ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಇಡೋಕೆ ಅಂತಲೇ ಒಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಗಂಟೆ ಇದೆ ಅಂತ ಕಲ್ಪಿಸ್ಕೊಳ್ಳಿ. ಭಯದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅದು ಜೋರಾಗಿ ಹೊಡ್ಕೊಳ್ಳುತ್ತೆ. ಅಪಾಯ ಕಳೆದು ಹೋದ ಮೇಲೂ, ಕೆಲವು ಮಕ್ಕಳು, ಆ ಗಂಟೆ ಆನ್ ಆಗೇ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡ ಹಾಗೆ, ಅಪಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಕಾವಲು ಕಾಯ್ತಾನೇ ಇರ್ತಾರೆ. ಅದಕ್ಕೇ ಬಾಗಿಲು ಜೋರಾಗಿ ಹಾಕಿದ್ರೆ ಅವರು ಬೆಚ್ಚಿ ಬೀಳಬಹುದು. ಯಾರಾದ್ರೂ ದನಿ ಏರಿಸಿದ್ರೆ ಆ ಭಯ ಮತ್ತೆ ಬರಬಹುದು.

ಹಾಗಾಗಿ ಸಿಟ್ಟು, ನಿಮ್ಮನ್ನ ಬಿಡದೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳೋದು, ಇಲ್ಲಾ ಕೆಟ್ಟ ಕನಸು ಬಂದಾಗ, ಮೊದಲು ಭಯದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿ. ಇವು ಭಯದ ಗುರುತುಗಳು, ಕೆಟ್ಟ ಮಗುವಿನ ಗುರುತುಗಳಲ್ಲ. ತಿದ್ದೋಕೆ ಮುಂಚೆ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿ.

ಇದು ನಿಮ್ಮ ತಪ್ಪೂ ಅಲ್ಲ. ಯಾರಾದ್ರೂ ನಿಮ್ಮ ಮಗುವಿಗೆ ನೋವು ಕೊಟ್ಟಿದ್ರೆ, ತಪ್ಪು ಅದನ್ನ ಮಾಡಿದವರದ್ದು. ಅದು ನಿಮ್ಮ ಮಗುವಿನದ್ದಲ್ಲ, ನಿಮ್ಮದೂ ಅಲ್ಲ.

ನಮ್ಮ ಎಷ್ಟೋ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧಿಮಾತು ಬೇಗ ಬರುತ್ತೆ. ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡ್ಬೇಡಿ. ಮಕ್ಕಳು ಮರೆತುಬಿಡ್ತಾರೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿರಿ, ಅವನು ಸರಿ ಹೋಗ್ತಾನೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಲೇ ಬರುತ್ತೆ. ಆದ್ರೆ ಬರೀ ಮೌನ ಮತ್ತು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟು ಮಾತ್ರ ಇದ್ರೆ, ಭಯಪಟ್ಟಿರೋ ಮಗು ಆ ಭಯದ ಜೊತೆ ಒಬ್ಬಂಟಿ ಆಗಿಬಿಡಬಹುದು.

ಎಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ತಕ್ಷಣ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಬೇಕಾಗಲ್ಲ. ಮೊದಲ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ, ಡಾಕ್ಟರ್‌ಗಳು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಗಮನಿಸೋಕೆ ಹೇಳಬಹುದು, ಆ ತಿಂಗಳೊಳಗೇ ಮತ್ತೆ ಒಮ್ಮೆ ಪರಿಶೀಲಿಸೋಕೆ ಮೊದಲೇ ಗೊತ್ತು ಮಾಡಿದ ಒಂದು ದಿನದ ಜೊತೆ. ಕಷ್ಟ ಮುಂದುವರಿಯೋ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತಜ್ಞರ ಸಹಾಯ ಬೇಕು. ಅದು ಯಾವಾಗ ಅಂತ ಈ ಪುಸ್ತಕದ ಕೊನೆಯ ಭಾಗ ಹೇಳುತ್ತೆ.

ಭಯಪಟ್ಟಿರೋ ಮಗುವಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಸುರಕ್ಷಿತ ಅನಿಸಬೇಕು, ಹಲವು ಸಲ, ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ. ನಿಮಗೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಮಾತುಕತೆ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ನೀನು ಈಗ ಸುರಕ್ಷಿತ, ನಾನು ಇಲ್ಲೇ ಇದೀನಿ, ಅಂತ ಹೇಳೋ ಎಷ್ಟೋ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕ್ಷಣಗಳು ಬೇಕು. ಸುರಕ್ಷತೆನ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ, ಸಣ್ಣ, ಸಾಮಾನ್ಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಿ.

ನಿಮ್ಮ ಮಾತು ಚಿಕ್ಕದಾಗಿ, ನಿಜವಾಗಿ, ಶಾಂತವಾಗಿ ಇರಲಿ. ನೀವು ಹೀಗೆ ಹೇಳಬಹುದು, "ಅದು ತುಂಬಾ ಭಯ ಆಗೋ ಹಾಗಿತ್ತು. ನೀನು ಈಗ ಸುರಕ್ಷಿತ. ನಾನು ಇಲ್ಲೇ ಇದೀನಿ." ಇಲ್ಲಾ, "ಅಂಥದ್ದು ಆದ ಮೇಲೆ ತುಂಬಾ ಮಕ್ಕಳು ಗಾಬರಿ ಗಾಬರಿಯಾಗಿ ಇರ್ತಾರೆ. ನಾವು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಇದನ್ನ ದಾಟ್ತೀವಿ." ನಿಮ್ಮ ಮಗು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದ್ರೆ, ಅದರ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ತಕ್ಕ ಹಾಗೆ, ಸರಳವಾಗಿ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಉತ್ತರ ಕೊಡಿ.

ಏನು ಮಾಡಬಾರದು ಅನ್ನೋದೂ ಅಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯ. ಆದ ಕಥೆನ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಳು ಅಂತ, ನಿಮಗಾಗಲಿ ಸಂಬಂಧಿಕರಿಗಾಗಲಿ, ಮಗುವನ್ನ ಒತ್ತಾಯ ಮಾಡಬೇಡಿ. ದೌರ್ಜನ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದ ಮಕ್ಕಳನ್ನ ನೋಡ್ಕೊಳ್ಳೋ ಡಾಕ್ಟರ್‌ಗಳಿಗೂ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿಸೋದನ್ನ ಆದಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ ಅಂತ ಸೂಚನೆ ಇದೆ, ಯಾಕಂದ್ರೆ ಅದು ಮಗುವಿಗೆ ಮತ್ತೆ ನೋವು ಕೊಡಬಹುದು. ವಿವರಗಳಿಗಾಗಿ ಒತ್ತಾಯ ಮಾಡಬೇಡಿ, ಏನಾಯ್ತು ಅಂತ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮೇಲೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಬೇಡಿ. ಮಗುನೇ ಮುಂದೆ ನಡೆಸಲಿ. ಕೆಲವು ಮಕ್ಕಳು ಏನಾಯ್ತು ಅನ್ನೋದನ್ನ ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸಿ, ಬರೆದು, ಇಲ್ಲಾ ಆಟದ ಸಾಮಾನಿಂದ ತೋರಿಸ್ತಾರೆ, ಅದು ಪರವಾಗಿಲ್ಲ.

ಇನ್ನೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆನೂ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತೆ: ದಿನಚರಿ. ಊಟ, ಶಾಲೆ, ಆಟ, ಮಲಗೋ ಹೊತ್ತು ಎಲ್ಲ ಸರಿಯಾದ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಇರೋ ಹಾಗೆ ನೋಡ್ಕೊಳ್ಳಿ, ಆಗ ಪ್ರತಿ ದಿನ ಪರಿಚಿತ ಅನಿಸುತ್ತೆ. ಏನಾದ್ರೂ ಬದಲಾವಣೆ ಇದ್ರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂಚೆನೇ ಹೇಳಿ. ಬೀಳ್ಕೊಡೋದು ಚಿಕ್ಕದಾಗಿ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಇರಲಿ, ಮತ್ತು ಯಾವಾಗ ಬರ್ತೀನಿ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ರೋ ಆಗಲೇ ಯಾವಾಗಲೂ ವಾಪಸ್ ಬನ್ನಿ.

ಕೆಲವು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬೇರೆ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ನೋವು ಕೊಟ್ಟಿರ್ತಾರೆ. ಅವರು ಅಪರಿಚಿತರಾಗಿರಬಹುದು, ಇಲ್ಲಾ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಗೊತ್ತಿರೋ, ಕುಟುಂಬ ನಂಬಿರೋ ಯಾರೋ ಆಗಿರಬಹುದು. ಅದಕ್ಕೇ ನಂಬೋಕೂ ಕಷ್ಟ, ಏನಾದ್ರೂ ಮಾಡೋಕೂ ಕಷ್ಟ ಆಗಬಹುದು. ಯಾರೋ ನೋವು ಕೊಟ್ರು ಅಂತ ನಿಮ್ಮ ಮಗು ಹೇಳಿದ್ರೆ, ಅದನ್ನ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ತಗೊಳ್ಳಿ, ಮತ್ತು ಮಗುವನ್ನ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ದೂರ ಇಡಿ.

ಒಳಗೆ ನಿಮಗೆ ಶಾಕ್ ಆಗಿದ್ರೂ, ಕೋಪ ಉಕ್ಕಿದ್ರೂ, ಮಗುವಿನ ಮುಂದೆ ಶಾಂತವಾಗಿರಿ. ನೀವು ಹೀಗೆ ಹೇಳಬಹುದು, "ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್. ನೀನು ಸರಿಯಾದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದೆ. ಇದು ನಿನ್ನ ತಪ್ಪಲ್ಲ. ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ನೋಡ್ಕೊಳ್ತೀನಿ." ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿವರನೂ ಕೇಳಬೇಡಿ. ತರಬೇತಿ ಪಡೆದವರು ತಮಗೆ ಬೇಕಾಗಿದ್ದನ್ನ, ಸರಿಯಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳ್ತಾರೆ. ಮುಂದಿನ ಕೆಲವು ವಾರಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವ ಬದಲಾವಣೆಗಳ ಕಡೆ ಗಮನ ಇಡಬೇಕು, ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಸಹಾಯ ಯಾವಾಗ ಪಡೆಯಬೇಕು ಅಂತಾನೂ ಅವರು ನಿಮಗೆ ಹೇಳಬೇಕು.

ಕಾನೂನು ಏನು ಹೇಳುತ್ತೆ ಅಂತ ಸರಳ ಮಾತಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿದೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ, POCSO ಕಾಯ್ದೆ 18 ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಕ್ಕಳನ್ನ ಲೈಂಗಿಕ ದೌರ್ಜನ್ಯದಿಂದ ಕಾಪಾಡುತ್ತೆ. ಒಂದು ಮಗುವಿನ ಮೇಲೆ ಲೈಂಗಿಕ ದೌರ್ಜನ್ಯ ಆಗಿದೆ ಅಂತ ಗೊತ್ತಿರೋ, ಅಥವಾ ಅದು ಆಗೋ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ ಅಂತ ಭಯ ಇರೋ ಯಾರೇ ಆಗಲಿ, ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ತಿಳಿಸಲೇಬೇಕು. ಇದು ಕರ್ತವ್ಯ, ಉಪಕಾರ ಅಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಡಾಕ್ಟರ್‌ಗಳು, ಶಿಕ್ಷಕರು, ಮನೆಯವರು ಸೇರಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇದು ಅನ್ವಯ ಆಗುತ್ತೆ. ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದವರ ಮೇಲೆ, ಹಾಗೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ, ದಾವೆ ಹೂಡೋಕೂ ಆಗಲ್ಲ, ಆರೋಪ ಹೊರಿಸಿ ಕೇಸ್ ಹಾಕೋಕೂ ಆಗಲ್ಲ. ಕಾನೂನು ಮಗುವಿನ ಖಾಸಗಿತನವನ್ನೂ ಕಾಪಾಡುತ್ತೆ: ಮಾಧ್ಯಮದವರು ಮಗುವಿನ ಹೆಸರನ್ನಾಗಲಿ ವಿವರಗಳನ್ನಾಗಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸೋ ಹಾಗಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಮಗುವಿನ ಗುರುತು ಹೊರಗೆ ಬರದ ಹಾಗೆ ಪೊಲೀಸರು ಮತ್ತು ಕೋರ್ಟ್ ಕಾಪಾಡಬೇಕು.

ಮಕ್ಕಳ ಸಹಾಯವಾಣಿ 1098 ಉಚಿತ, ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ತೆರೆದಿರುತ್ತೆ, ಕಷ್ಟದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರೋ ಯಾವುದೇ ಮಗುವಿಗಾಗಿ. ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನೀವು 112 ಗೂ ಕರೆ ಮಾಡಬಹುದು. ಮಕ್ಕಳ ಸಹಾಯವಾಣಿ 1098, ಮಗುವನ್ನ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಚಿಕಿತ್ಸೆ, ಆಶ್ರಯ, ಕಾನೂನು ನೆರವು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನ ಆಸರೆಗೆ ಜೋಡಿಸಬಹುದು. ಈ ಪುಸ್ತಕ ಕಾನೂನು ಸಲಹೆ ಕೊಡೋಕಾಗಲ್ಲ. ಸಹಾಯವಾಣಿಯವರು, ಪೊಲೀಸರು ಅಥವಾ ವಕೀಲರು ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆನೂ ವಿವರಿಸಬಲ್ಲರು.

ಮಗುವಿಗೆ ಭಯದ ಘಟನೆ ಆದ ಮೇಲೆ ತಂದೆ ತಾಯಿಗೂ ತಮ್ಮದೇ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು ಇರಬಹುದು. ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಅದು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಮುಂದೆ ಬರಬಹುದು. ನಿಮಗೆ ಗಾಬರಿ, ಕೋಪ, ಇಲ್ಲಾ ಮನಸ್ಸು ಮರಗಟ್ಟಿದ ಹಾಗೆ ಅನಿಸಬಹುದು. ಅದೇ ಅಪಘಾತದಲ್ಲಿ, ಅದೇ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ನೀವೂ ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದಿರಬಹುದು. ನಿಮ್ಮ ಆರೈಕೆನೂ ನಿಮ್ಮ ಮಗುವಿನ ಆರೈಕೆಯ ಒಂದು ಭಾಗ.

ನಿಮಗೆ ಅಪರಾಧಿ ಭಾವನೆ ಬರಬಹುದು, ಅದರಲ್ಲೂ ದೌರ್ಜನ್ಯ ಆದ ಮೇಲೆ. ನಾನ್ಯಾಕೆ ಇದನ್ನ ನೋಡ್ಲಿಲ್ಲ? ಆ ವ್ಯಕ್ತಿನ ನಾನ್ಯಾಕೆ ನಂಬಿದೆ? ಇದನ್ನ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕೇಳಿಸ್ಕೊಳ್ಳಿ. ಇದಕ್ಕೆ ನೀವು ಕಾರಣ ಅಲ್ಲ. ಆದದ್ದನ್ನ ನೀವು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿಸೋಕಾಗಲ್ಲ. ಆದ್ರೆ ನೀವು ಸಹಾಯ ಮಾಡಬಹುದು.

ಒಟ್ಟು ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಒತ್ತಡ ರಾಶಿ ಆಗಬಹುದು. ಒಬ್ಬ ಸಂಬಂಧಿಕರು ಮರೆತುಬಿಡಿ ಅಂತಾರೆ. ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ದೂರ್ತಾರೆ. ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಎಲ್ಲ ಗುಟ್ಟಾಗಿ ಇಡಿ ಅಂತಾರೆ. ಪ್ರತಿ ವಾದನೂ ನೀವು ಗೆಲ್ಲಬೇಕಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ, ಸ್ಥಿರವಾದ ಮಾತು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತೆ: "ನಾವು ಡಾಕ್ಟರ್ ಸಲಹೆ ಪಾಲಿಸ್ತಿದ್ದೀವಿ, ಮತ್ತು ಅವಳನ್ನ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ನೋಡ್ಕೊಳ್ತಿದ್ದೀವಿ."

ಮೊದಲ ಕೆಲವು ವಾರ ಹೇಗೆ ನಡೆಯುತ್ತೆ ಅಂತ ಗಮನಿಸಿ. ಆಮೇಲೆ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದ್ರೂ ನಿಜ ಆಗಿದ್ರೆ ಡಾಕ್ಟರ್‌ನ ನೋಡಿ.

• ಕೆಟ್ಟ ಕನಸು, ಭಯ, ಇಲ್ಲಾ ಸಿಟ್ಟು ಸುಮಾರು ಒಂದು ತಿಂಗಳಿಗಿಂತ ಜಾಸ್ತಿ ಉಳಿದ್ರೆ.
• ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸುಧಾರಿಸೋ ಬದಲು ಹದಗೆಡ್ತಿದ್ರೆ.
• ನಿಮ್ಮ ಮಗುವಿಗೆ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗೋಕೆ, ನಿದ್ದೆ ಮಾಡೋಕೆ, ಇಲ್ಲಾ ಸರಿಯಾಗಿ ಊಟ ಮಾಡೋಕೆ ಆಗ್ತಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ.
• ನಿಮ್ಮ ಮಗುವಿನ ಮೇಲೆ ದೌರ್ಜನ್ಯ ಆಗಿದ್ರೆ, ಇಲ್ಲಾ ಅದಕ್ಕೆ ಇನ್ನೂ ಸುರಕ್ಷಿತ ಅನಿಸ್ತಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ.

ಕಷ್ಟ ಮುಂದುವರಿಯೋ 7 ರಿಂದ 17 ವರ್ಷದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ, ಮಾರ್ಗಸೂಚಿಗಳು trauma-focused CBT (ಆಘಾತದ ಮೇಲೆ ಗಮನ ಇಡೋ CBT) ಅನ್ನೋ ಮಾತಿನ ಚಿಕಿತ್ಸೆನ ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡ್ತವೆ. 5 ಮತ್ತು 6 ವರ್ಷದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ, ಅದನ್ನ ಪರಿಗಣಿಸಬಹುದು ಅಂತ ಅವು ಹೇಳ್ತವೆ. ತರಬೇತಿ ಪಡೆದ ಥೆರಪಿಸ್ಟ್, ಭಯದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ದೇಹನ ಶಾಂತ ಮಾಡೋ ದಾರಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮ ಮಗು ಕಲಿಯೋಕೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡ್ತಾರೆ. ಆಮೇಲೆ ಆ ನೆನಪನ್ನ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಎದುರಿಸಿ ದಾಟೋಕೆ, ಮತ್ತು ನೆನಪಿಸೋ ವಿಷಯಗಳಿಂದ ತಪ್ಪಿಸ್ಕೊಳ್ಳೋದನ್ನ ನಿಲ್ಲಿಸೋಕೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡ್ತಾರೆ. ಮಗುವಿಗೆ ಸರಿಹೊಂದೋ ಕಡೆ ತಂದೆ ತಾಯಿನೂ ಭಾಗವಹಿಸ್ತಾರೆ. ಈ ಚಿಕಿತ್ಸೆನ ನಿಮ್ಮ ಮಗುವಿನ ವಯಸ್ಸಿಗೆ, ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಹಂತಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಹಾಗೆ ರೂಪಿಸ್ತಾರೆ.

ಔಷಧಿ ಬಗ್ಗೆ ಏನು? ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಹದಿಹರೆಯದವರಿಗೆ, ಈ ಆಘಾತದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳಿಗೆ ಔಷಧಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕೊಡೋ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಅಲ್ಲ. ಮಾತಿನ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮೊದಲು. ನಿಮ್ಮ ಮಗುವಿಗೆ ಜೊತೆಗೆ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತುಂಬಾ ಭಾರವಾದ ಬೇಜಾರು, ಇಲ್ಲಾ ಬೇರೆ ಏನಾದ್ರೂ ತೊಂದರೆ ಇದ್ರೆ, ಡಾಕ್ಟರ್ ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆ ಕೂತು ಆಯ್ಕೆಗಳನ್ನ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ತೂಗಿ ನೋಡ್ತಾರೆ.

ಕೆಲವು ಗುರುತುಗಳು ಕಂಡ್ರೆ, ಆಮೇಲೆ ಅಲ್ಲ, ಈಗಲೇ ಏನಾದ್ರೂ ಮಾಡಬೇಕು. ಇಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಒಳಮನಸ್ಸನ್ನ ನಂಬಿ. ಮುಖ್ಯವಾಗಿದ್ದ ಒಂದು ಕ್ಷಣನ ಕಳ್ಕೊಳ್ಳೋದಕ್ಕಿಂತ, ಅಷ್ಟೇನೂ ಅಗತ್ಯ ಇರದ ಸಹಾಯ ಪಡೆಯೋದೇ ಒಳ್ಳೇದು.

ನಿಮ್ಮ ಮಗು ಈಗಲೇ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿದೆ ಅಂತ ನಿಮಗೆ ಅನಿಸಿದ್ರೆ, ಕಾಯಬೇಡಿ. 112 ಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ, ಇಲ್ಲಾ ಹತ್ತಿರದ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ತುರ್ತು ವಿಭಾಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ. ಮಗುವಿನ ಜೊತೆಗೇ ಇರಿ, ಮತ್ತು ತನಗೆ ತಾನೇ ನೋವು ಮಾಡ್ಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಬಳಸಬಹುದಾದ ವಸ್ತುಗಳು ಸುಲಭವಾಗಿ ಕೈಗೆ ಸಿಗದ ಹಾಗೆ ದೂರ ಇಡಿ. Tele-MANAS, 14416, ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಇರೋ ಸರ್ಕಾರದ ಉಚಿತ ಸಹಾಯವಾಣಿ, ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ತೆರೆದಿರುತ್ತೆ. ನಿಮಗೆ ಚಿಂತೆ ಆದ್ರೆ, ತನಗೆ ತಾನೇ ನೋವು ಮಾಡ್ಕೊಳ್ಳೋ ಯೋಚನೆಗಳು ಬರ್ತಿವೆಯಾ ಅಂತ ನಿಮ್ಮ ಮಗುವನ್ನ ಮೆಲ್ಲಗೆ, ನೇರವಾಗಿ ಕೇಳಿ. ಹದಿಹರೆಯದವರು ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡವರ ಮೇಲೆ ನಡೆದ ಅಧ್ಯಯನಗಳ ಒಂದು ವಿಮರ್ಶೆಯಲ್ಲಿ, ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಯೋಚನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದ್ರೆ ಅವು ಜಾಸ್ತಿ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಸಹಾಯ ಇದೆ, ಮತ್ತು ಇದನ್ನ ನೀವು ಒಬ್ಬರೇ ಎದುರಿಸಬೇಕಿಲ್ಲ.