ನಿಮ್ಮ ಮಗು ಮತ್ತು ಆಟಿಸಂ

ಬಹುಶಃ ನಿಮ್ಮ ಮಗು ಆಟಿಕೆಗಳನ್ನ ಒಂದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಒಂದೇ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಜೋಡಿಸಿಡುತ್ತೆ, ಮತ್ತು ಮಾಡ್ಕೊಂಡ ಯೋಜನೆ ಬದಲಾದ್ರೆ ಇಡೀ ದಿನ ಹಾಳಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತೆ. ಬಹುಶಃ ಜೋರು ಸದ್ದಿನ ಜಾಗಗಳನ್ನ ಅಥವಾ ಕೆಲವು ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನ ಅದಕ್ಕೆ ಸಹಿಸೋಕೆ ಆಗೋದೇ ಇಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನ ಆಳವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೆ, ಆದ್ರೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯೋದು ಅಥವಾ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ನೋಡೋದು ಕಷ್ಟ ಆಗುತ್ತೆ. ಬಹುಶಃ ಮಾತು ತಡವಾಗಿ ಬಂತು, ಅಥವಾ ಅದರದ್ದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತೆ. ನೀವು ಇದನ್ನ ಗಮನಿಸಿದ್ದೀರಿ, ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಲ್ಲೇ ಯೋಚಿಸಿದ್ದೀರಿ.

ಇವೆಲ್ಲ, ನಿಮ್ಮ ಮಗುವಿನ ಮೆದುಳು ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೀತಿದೆ ಅನ್ನೋದರ ಗುರ್ತುಗಳಾಗಿರಬಹುದು, ಮತ್ತು ಈ ಮಾದರಿಯನ್ನ ಜನ ಆಟಿಸಂ ಅಥವಾ ಸ್ವಲೀನತೆ ಅಂತ ಕರೀತಾರೆ. ಆಟಿಸಂ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣೋ ವಿಷಯ, ಮತ್ತು ಅದು ಜೀವನಪೂರ್ತಿ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತೆ. ಇದು ಗುಣ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕಾಯಿಲೆ ಅಲ್ಲ, ಮತ್ತು ನೀವು ಮಾಡಿದ ಯಾವ ವಿಷಯದ ಪರಿಣಾಮಾನೂ ಅಲ್ಲ. ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಜಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಬಹಳ ಸಮಯದಿಂದ ಕಾಣಿಸ್ತಿದ್ರೆ, ಅದನ್ನ ಸರಿಪಡಿಸಬೇಕಿಲ್ಲ, ಅರ್ಥ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ನಿಮ್ಮ ಮಗುವಿಗೆ ಆಟಿಸಂ ಇದೆಯಾ ಅಂತ ಖಚಿತವಾಗಿ ಡಾಕ್ಟರ್ ಮಾತ್ರ ಹೇಳೋಕೆ ಆಗುತ್ತೆ. ಈ ಪುಸ್ತಕ ನಿಮ್ಮ ಮಗುವಿನ ಮೇಲೆ ಆ ಹಣೆಪಟ್ಟಿ ಹಚ್ಚಲ್ಲ. ಆ ವರ್ತನೆಯನ್ನ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನೋಡೋಕೆ ಮತ್ತು ನಿಜವಾಗ್ಲೂ ಸಹಾಯ ಆಗೋ ಹಾಗೆ ನಡ್ಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಇದು ನಿಮಗೆ ನೆರವಾಗುತ್ತೆ.

ಅವಳು ಎಲ್ಲೂ ತಪ್ಪು ಮಾಡ್ತಿಲ್ಲ. ಪ್ರಿಯಾಗೆ ಕಾಣ್ತಿರೋದು ಕೆಟ್ಟ ವರ್ತನೆ ಅಲ್ಲ. ಅವನ ಮೆದುಳಿನ ರಚನೆಗೆ ಹೊಂದದ ಒಂದು ಜಗತ್ತು, ಅವನಿಗೆ ಆಗೋದಕ್ಕಿಂತ ವೇಗವಾಗಿ ಮತ್ತು ಜೋರಾಗಿ ಸಾಗೋ ಒಂದು ಜಗತ್ತು, ಅದನ್ನ ಎದುರಿಸ್ತಿರೋ ಮಗು ಅವನು, ಮತ್ತು ತನ್ನಿಂದಾದಷ್ಟು ನಿಭಾಯಿಸ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಇದು ಅವಳಿಗೆ ಅರ್ಥ ಆದ್ಮೇಲೆ, ಅದೇ ಕ್ಷಣಗಳು ಎದುರು ಬೀಳೋ ಹಠದ ಹಾಗೆ ಕಾಣೋದನ್ನ ಬಿಟ್ಟು, ಅವಳು ಸಹಾಯ ಮಾಡಬಹುದಾದ ಒದ್ದಾಟದ ಹಾಗೆ ಕಾಣೋಕೆ ಶುರು ಆಗ್ತವೆ.

ಇದನ್ನ ನೀವು ನಂಬಿದ ಕ್ಷಣ ಎಲ್ಲಾನೂ ಬದಲಾಗುತ್ತೆ. ಆಟಿಸಂ ಇರೋ ಮೆದುಳಿನ ಜೋಡಣೆ ಬೇರೆ ರೀತಿ ಇರುತ್ತೆ: ಜನರ ಜೊತೆ ಬೆರೆಯೋದು, ಸದ್ದು ಬೆಳಕು ಸ್ಪರ್ಶದಂಥ ಸುತ್ತಲಿನ ಅನುಭವಗಳು, ಮತ್ತು ಬದಲಾವಣೆ, ಇವನ್ನ ಅದು ನಿಭಾಯಿಸೋ ರೀತಿನೇ ಬೇರೆ. ಕೆಟ್ಟ ವರ್ತನೆ ಅಂತ ಕಾಣೋ ಬಹಳಷ್ಟು ವಿಷಯಗಳ ಹಿಂದೆ ಇರೋದು ನಿಜವಾಗ್ಲೂ ಆಗ್ತಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋದೇ ಹೊರತು, ಮಾಡಲ್ಲ ಅನ್ನೋದಲ್ಲ. ಜೋರು ಸದ್ದಿನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಮೀರಿ ಒಡೆದು ಹೋಗೋ ಆ ಕ್ಷಣ ನಿಮ್ಮ ಮಗುವಿನ ತುಂಟತನವಲ್ಲ. ಅದು ತನ್ನ ಮಿತಿ ಮುಟ್ಟಿದ ನರಮಂಡಲ.

ಇದು ನಿಮ್ಮ ತಪ್ಪೂ ಅಲ್ಲ. ಆಟಿಸಂ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹರಿದು ಬರುತ್ತೆ, ಮತ್ತು ಮೆದುಳು ಬೆಳೆಯೋ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಂಶದಿಂದ ಬರೋ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳೇ ಇದಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ. ಇದಕ್ಕೆ ತಾಯಿ ಕಾರಣ ಅಥವಾ ಮಗುವನ್ನ ಬೆಳೆಸಿದ ರೀತಿ ಕಾರಣ ಅನ್ನೋದಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಅಧ್ಯಯನಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವ ಆಧಾರಾನೂ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಸಾಯದೆ ಉಳಿದಿರೋ ಒಂದು ಗಾಳಿಸುದ್ದಿ ಇದ್ರೂ, ಹತ್ತು ಲಕ್ಷಕ್ಕೂ ಜಾಸ್ತಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನ ನೋಡಿದ ತುಂಬಾ ದೊಡ್ಡ ಅಧ್ಯಯನಗಳಲ್ಲಿ ಲಸಿಕೆ ಮತ್ತು ಆಟಿಸಂ ನಡುವೆ ಯಾವ ಸಂಬಂಧಾನೂ ಕಂಡುಬಂದಿಲ್ಲ.

ನಮ್ಮ ಬಹಳ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ತೀರ್ಪು ಬೇಗ ಬಂದುಬಿಡುತ್ತೆ: ಅವನಿಗೆ ಮುದ್ದು ಜಾಸ್ತಿ ಆಗಿದೆ, ನೀವು ತುಂಬಾ ಮೆತ್ತಗಿದ್ದೀರಿ, ಸ್ವಲ್ಪ ಕಠಿಣವಾಗಿದ್ರೆ ಎಲ್ಲ ಸರಿಹೋಗ್ತಿತ್ತು. ಆ ತೀರ್ಪು ತಪ್ಪು, ಮತ್ತು ಅದು ಭಾರ ಕೂಡ. ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಠಿಣ ಶಿಸ್ತಿಗಾಗಿ ಕಾಯ್ತಿರೋ ಶಿಸ್ತಿನ ಸಮಸ್ಯೆ ನಿಮ್ಮ ಮಗು ಅಲ್ಲ. ಅದು ಬೇರೆ ರೀತಿಯ ಒಂದು ಮನಸ್ಸು, ಬೇರೆ ರೀತಿಯ ಆಸರೆ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರಳೋ ಮನಸ್ಸು.

ನಿಮ್ಮ ಮಗು ಯಾರು ಅನ್ನೋದನ್ನ ನೀವು ಬದಲಾಯಿಸಬೇಕಿಲ್ಲ. ಆ ದಿನವನ್ನ ಅದಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾಸ್ತಿ ಹೊಂದೋ ಹಾಗೆ ಮಾಡಬೇಕು, ಅಷ್ಟೇ. ನಿಮ್ಮ ಮಗುವಿನ ರಚನೆಯ ವಿರುದ್ಧವಲ್ಲ, ಅದರ ಜೊತೆಗೂಡಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ. ಶಾಂತವಾಗಿ ಮತ್ತು ಪದೇ ಪದೇ ಬಳಸಿದ ಕೆಲವು ಸಣ್ಣ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು, ಯಾವ ದೊಡ್ಡ ಬುದ್ಧಿವಾದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಜಾಸ್ತಿ ಬದಲಾವಣೆ ತರ್ತವೆ.

ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡನ್ನ ಸ್ವಲ್ಪ ಹತ್ತಿರದಿಂದ ನೋಡಬೇಕು. ಮೊದಲನೆಯದು, ಎಲ್ಲ ಮೀರಿ ಒಡೆದು ಹೋಗೋ ಕ್ಷಣಗಳು. ಅದು ಹಠವಲ್ಲ. ಒಳಗೆ ತುಂಬ್ಕೊಂಡ ಭಾರ ಹೊರಗೆ ಚೆಲ್ಲೋದು ಅದು, ಮತ್ತು ನಿಮಗೆ ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟವೋ ನಿಮ್ಮ ಮಗುವಿಗೂ ಅಷ್ಟೇ ಕಷ್ಟ. ಇಲ್ಲಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡೋದು ಶಿಕ್ಷೆ ಅಲ್ಲ, ಶಾಂತಿ: ಸದ್ದು ಮತ್ತು ಬೆಳಕು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ, ಜಾಗ ಮತ್ತು ಸಮಯ ಕೊಡಿ, ಮತ್ತು ಆ ಬಿರುಗಾಳಿ ಕಳೆಯೋವರೆಗೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಇರಿ.

ಎರಡನೆಯದು, ಬೆಸುಗೆ. ನಿಮ್ಮ ಮಗು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಲ್ಲಿ ಇರೋದನ್ನ ತಿಳಿಸುತ್ತೆ, ಬರೀ ಎಲ್ಲರ ಹಾಗೆ ಅಲ್ಲ ಅಷ್ಟೇ. ಸದ್ದು, ಬೆಳಕು, ಸ್ಪರ್ಶದ ಹೊರೆ ಮೀರಿ ಹೋಗೋದು ನಿಜ, ಮತ್ತು ಅದನ್ನ ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟು ದಿನವನ್ನ ಕಟ್ಟೋದು ಮಗುವನ್ನ ಮುದ್ದು ಮಾಡಿ ಕೆಡಿಸೋದಲ್ಲ, ನಿಭಾಯಿಸೋಕೆ ಮಗುವಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡೋದು. ನಿಮ್ಮ ಮಗು ಈಗಾಗಲೇ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮಾತು ತಲುಪಿಸುತ್ತೋ ಅಲ್ಲಿಗೇ ಹೋಗಿ ಜೊತೆಗೂಡೋ, ಪೋಷಕರ ಮೂಲಕ ನಡೆಯೋ ಆಸರೆ, ಮಗುವಿನ ಸಂವಹನ ಮತ್ತು ಜನರ ಜೊತೆಗಿನ ಬೆಸುಗೆಯನ್ನ ಸುಧಾರಿಸಬಹುದು, ಮತ್ತು ಆ ಸುಧಾರಣೆ ಬಹಳ ಕಾಲ ಉಳಿಯಬಹುದು. ಇದು ಆಸರೆ ಮತ್ತು ತಿಳುವಳಿಕೆ, ಗುಣ ಮಾಡೋ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಅಲ್ಲ.

ಶಾಲೆಯವರು ತಜ್ಞರಾಗಿರಬೇಕಿಲ್ಲ. ಅವರು ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆಗಾರರಾಗಿದ್ರೆ ಸಾಕು. ಆಟಿಸಂ ಇರೋ ಮಗುವಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡೋ ಬಹಳ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಸರಳವಾಗಿವೆ: ಮೊದಲೇ ಗೊತ್ತಿರೋ ದಿನಚರಿ, ಸ್ಪಷ್ಟ ಮತ್ತು ನೇರ ಸೂಚನೆಗಳು, ಬದಲಾವಣೆಗೂ ಮೊದಲು ಒಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆ, ಸದ್ದು ಮತ್ತು ಗುಂಪಿನಿಂದ ದೂರ ಇರೋ ಒಂದು ಸೀಟು, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಮೀರಿ ಹೋದಾಗ ಹೋಗಿ ಕೂರೋಕೆ ಒಂದು ಶಾಂತ ಜಾಗ.

ದೂರು ಹೊತ್ತು ಹೋಗಬೇಡಿ, ಜೊತೆಗಾರರಾಗಿ ಹೋಗಿ. ಬಹುತೇಕ ಶಿಕ್ಷಕರು ಸಹಾಯ ಮಾಡೋಕೆ ಸಿದ್ಧರಿರ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಒಂದು ವಿಷಯ ಅರ್ಥ ಆದ್ರೆ ಸಾಕು: ಇದು ನಿಮ್ಮ ಮಗುವಿನ ಮೆದುಳಿನ ಜೋಡಣೆಯಲ್ಲಿ ಇರೋ ಒಂದು ವ್ಯತ್ಯಾಸ, ಕೆಟ್ಟ ವರ್ತನೆ ಅಲ್ಲ, ಮತ್ತು ನೀವು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸೋತಿದ್ದೀರಿ ಅನ್ನೋದರ ಗುರ್ತೂ ಅಲ್ಲ.

ಆಟಿಸಂ ಇರೋ ಮಕ್ಕಳ ಪೋಷಕರು ಸರಾಸರಿಯಾಗಿ ಉಳಿದ ಪೋಷಕರಿಗಿಂತ ಎಷ್ಟೋ ಜಾಸ್ತಿ ಒತ್ತಡ ಹೊತ್ತಿರ್ತಾರೆ. ಅದು ದುರ್ಬಲತೆ ಅಲ್ಲ. ನಿಜವಾಗ್ಲೂ ಕಷ್ಟದ ಮತ್ತು ಬಹಳ ಸಲ ಒಂಟಿತನದ ಈ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ, ಸುತ್ತಲಿನವರಿಂದ ಸಾಕಷ್ಟು ಆಸರೆ ಅಥವಾ ತಿಳುವಳಿಕೆ ಸಿಗದೇ ಇರೋವಾಗ, ಬರೋ ಸಹಜ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಅದು. ಪೋಷಕರಿಗೆ ಆಸರೆ ಕೊಡೋದು ಮಗುವಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡೋದರ ಒಂದು ಭಾಗ, ಮೇಲಿಂದ ಸೇರಿಸಿದ ಐಷಾರಾಮಿ ಅಲ್ಲ.

ಇನ್ನೊಂದು ವಿಷಯ ನೆನಪಿಡಿ: ಆಟಿಸಂ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಹರಿದು ಬರುತ್ತೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಇಂಥ ಪುಸ್ತಕ ಓದೋ ಪೋಷಕರಿಗೆ ಈ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮದೇ ಸ್ವಲ್ಪ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ ಕಾಣಿಸುತ್ತೆ. ಅದು ತಪ್ಪಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಮಗುವನ್ನೂ ನಿಮ್ಮನ್ನೂ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅರ್ಥ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ಳೋ ಶುರುವಾತು ಅದಾಗಬಹುದು.

ಒಟ್ಟು ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಈ ಒತ್ತಡ ಇನ್ನೂ ಜಾಸ್ತಿ ಆಗುತ್ತೆ. ಸಂಬಂಧಿಕರು ನೀವು ಮಗುವನ್ನ ಬೆಳೆಸಿದ ರೀತಿಯನ್ನ ದೂರಬಹುದು, ನಿಮ್ಮ ಮಗುವನ್ನ ಮನೆಯ ಬೇರೆ ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆ ಹೋಲಿಸಬಹುದು, ಅಥವಾ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಠಿಣವಾಗಿದ್ರೆ ಸಾಕು ಅಂತ ಪಟ್ಟು ಹಿಡಿಯಬಹುದು. ಆ ಮಾತುಗಳು ಸತ್ಯವಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಪ್ರತಿ ವಾದಾನೂ ನೀವು ಗೆಲ್ಲಬೇಕಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಸಣ್ಣ, ಸ್ಥಿರವಾದ ಮಾತು ಸಾಕು: "ಡಾಕ್ಟರ್ ನಮಗೆ ದಾರಿ ತೋರಿಸ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಮತ್ತು ಅವನಿಗೆ ಹೊಂದೋ ಒಂದು ಯೋಜನೆಯನ್ನ ನಾವು ಪಾಲಿಸ್ತಿದ್ದೀವಿ."

ಸರಿಯಾದ ಪರಿಶೀಲನೆಯಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಮಗುವಿಗೆ ಎಲ್ಲಿ ಆಸರೆ ಬೇಕು ಮತ್ತು ಅದರ ಶಕ್ತಿಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ, ಮತ್ತು ಸಹಾಯ ಮಾಡೋಕೆ ಶಾಲೆಗೂ ಒಂದು ಸ್ಪಷ್ಟ ಕಾರಣ ಸಿಗುತ್ತೆ. ಆಟಿಸಂ ಇರೋ ಚಿಕ್ಕ ಮಗುವಿಗೆ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಜಾಸ್ತಿ ಉಪಯೋಗ ಆಗೋ ಆಸರೆ ಬಹಳ ಸಲ ನಿಮ್ಮ ಮೂಲಕಾನೇ, ಅಂದ್ರೆ ಪೋಷಕರ ಮೂಲಕಾನೇ ನಡೆಯುತ್ತೆ, ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಮಗು ಈಗಾಗಲೇ ಹೇಗೆ ಬೆರೆಯುತ್ತೋ ಅದರ ಮೇಲೆಯೇ ಅದು ಕಟ್ಟುತ್ತೆ. ಬೇಗ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ರೆ ಬಹಳ ಕಾಲ ಉಳಿಯೋ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂವಹನ ಸುಧಾರಿಸಬಹುದು. ಇದು ಆಸರೆ ಮತ್ತು ತಿಳುವಳಿಕೆ, ಎಂದೂ ಗುಣ ಮಾಡೋ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಅಲ್ಲ, ಯಾಕಂದ್ರೆ ನಿಮ್ಮ ಮಗುವಿಗೆ ಗುಣ ಮಾಡೋ ಅಗತ್ಯಾನೇ ಇಲ್ಲ.

ಬೇಗ ಸಹಾಯ ಕೇಳೋದು ಮುಖ್ಯ, ಮತ್ತು ಸಹಾಯ ಕೇಳೋದು ಸೋಲನ್ನ ಒಪ್ಕೊಂಡ ಹಾಗಲ್ಲ. ಅದು ಶಕ್ತಿಯ ಗುರ್ತು.

ಔಷಧಿಯ ವಿಷಯ ಏನು? ಆಟಿಸಂಗೇ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಕೊಡೋ ಯಾವ ಔಷಧಿನೂ ಇಲ್ಲ. ಅದರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಬರಬಹುದಾದ ವಿಷಯಗಳಿಗೆ, ಅಂದ್ರೆ ನಿದ್ದೆಯ ತೊಂದರೆ, ತೀವ್ರ ಆತಂಕ, ಅಥವಾ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಮೀರಿ ಒಡೆದು ಹೋಗೋ ಕ್ಷಣಗಳಿಗೆ, ಡಾಕ್ಟರ್ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಬಹುದು. ಇಂಥ ಯಾವ ನಿರ್ಧಾರಾನೂ ನಿಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದ ಜೊತೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ತಗೊಳ್ತಾರೆ, ಅದು ಎಂದೂ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ ಅಲ್ಲ, ಮತ್ತು ತಿಳುವಳಿಕೆ ಮತ್ತು ಆಸರೆಯ ಬದಲಿಗೆ ಎಂದೂ ಅಲ್ಲ.