ADHD ಜೊತೆ ಬದುಕುವ ಒಬ್ಬರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವಾಗ

ನೀವು ಅವರಿಗೆ ಮೂರು ಸಲ ನೆನಪಿಸಿದ್ರಿ. ಯೋಜನೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿತ್ತು, ಮನೆಯವರು ಕಾಯ್ತಿದ್ರು, ಆದ್ರೆ ಹೇಗೋ ಅದು ಮತ್ತೆ ಕೈತಪ್ಪಿ ಹೋಯ್ತು. ಒಳಗೆ ಸಿಟ್ಟು ಏರೋದು ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ, ಆಮೇಲೆ ಅದರ ಹಿಂದಿನ ದಣಿವು. ಅದು ತಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಬಂದು ಬಿತ್ತು ಅಂತ ಅವರಿಗೆ ಅನಿಸಿ ಸುಮ್ಮನಾಗಿಬಿಡ್ತಾರೆ, ಇಲ್ಲಾ ತಿರುಗಿ ಸಿಡುಕ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ನೋವಾಗಿರುತ್ತೆ, ಇಲ್ಲಿಗೆ ಹೇಗೆ ಬಂದು ಮುಟ್ಟಿದ್ವಿ ಅಂತ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರಲ್ಲ. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ.

ಬಹಳ ಜೋಡಿಗಳಿಗೆ ಕಷ್ಟದ ದಿನಗಳು ಬರುತ್ತವೆ. ಆದ್ರೆ ಅದೇ ದೃಶ್ಯ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬಂದಾಗ, ಮರೆತುಹೋದ ಕೆಲಸ, ಮಾಯವಾದ ಯೋಜನೆ, ವಾರದಿಂದ ವಾರಕ್ಕೆ, ಅದನ್ನ ಬರೀ ಜಗಳ ಆಡೋ ಬದಲು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೋದು ಒಳ್ಳೆಯದು. ಈ ಸ್ವರೂಪವೇ ಸುಳಿವು, ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರೇ ಸಮಸ್ಯೆ ಅನ್ನೋದಕ್ಕೆ ಪುರಾವೆ ಅಲ್ಲ.

ಈ ಸ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ಆಗಾಗ ಒಂದು ಹೆಸರಿರುತ್ತದೆ. ADHD ಅಂದ್ರೆ, ಮಿದುಳು ಗಮನವನ್ನ ಮತ್ತು ಶುರು ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸವನ್ನ ಮುಗಿಸೋದನ್ನ ನಿಭಾಯಿಸೋ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇರೋ ಒಂದು ನಿಜವಾದ ವ್ಯತ್ಯಾಸ, ಮತ್ತು ಇದನ್ನ ವೈದ್ಯಕೀಯವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ದೊಡ್ಡವರಾದ ಮೇಲೆ ಇದು ತಾನಾಗಿ ಆರಿಹೋಗೋದಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಸಂಗಾತಿಗೆ ಇದು ಇದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ ಅಂತ ಖಚಿತವಾಗಿ ಹೇಳಬಲ್ಲವರು ಡಾಕ್ಟರ್ ಮಾತ್ರ. ಈ ಪುಸ್ತಕ ಯಾರ ಮೇಲೂ ಆ ಹಣೆಪಟ್ಟಿ ಹಚ್ಚುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಸ್ವರೂಪವನ್ನ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನೋಡೋಕೆ, ಮತ್ತು ನಿಜವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡೋ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸೋಕೆ ಇದು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಅವಳು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಆಗಿಲ್ಲ. ಅಂಜಲಿ ಹೊತ್ತಿರೋದು ನಿಜ, ರೋಹನ್ ಹೋರಾಡುತ್ತಿರೋದೂ ನಿಜ. ಒಬ್ಬ ಸಂಗಾತಿಗೆ ADHD ಇರೋ ಮದುವೆಯಾದ ಜೋಡಿಗಳಲ್ಲಿ, ಗಂಡ ಮತ್ತು ಹೆಂಡತಿ ಇಬ್ಬರೂ ಹೆಚ್ಚು ಜಗಳ ಇದೆ ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ನಾವು ಒಂದೇ ತಂಡ ಅಂತ ಅನಿಸೋದು ಕಷ್ಟ ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ADHD ಇಲ್ಲದ ಸಂಗಾತಿ ಆಗಾಗ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಆ ಕೊರತೆಗಳನ್ನ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಹೋಗ್ತಾರೆ. ಇದು ಅವಳ ದೋಷವೂ ಅಲ್ಲ, ಅವನ ಸೋಲೂ ಅಲ್ಲ. ಇದೊಂದು ಸ್ವರೂಪ, ಮತ್ತು ಸ್ವರೂಪಗಳು ಒಮ್ಮೆ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದರೆ ಬದಲಾಗಬಹುದು.

ನೀವಿಬ್ಬರೂ ಇದನ್ನ ನಂಬಿದಾಗ ಎಲ್ಲವೂ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ, ಆ ಭಾಗ ಇದು. ADHD ಇರೋ ಮನಸ್ಸು ಆಸಕ್ತಿ ಹುಟ್ಟಿಸೋ ಅಥವಾ ತುರ್ತಾಗಿ ಬೇಕಿರೋ ವಿಷಯಗಳ ಕಡೆ ಗಮನ ಕೊಡುತ್ತದೆ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬರೋ ಸಪ್ಪೆ ಕೆಲಸಗಳ ಮೇಲೆ, ಅವು ಎಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯವಾಗಿದ್ದರೂ, ಗಮನವನ್ನ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಮರೆತುಹೋದ ಮದುವೆಯ ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸವ ಅಂದ್ರೆ ಅದು "ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಆಗಲಿಲ್ಲ" ಅನ್ನೋದು, "ಕಾಳಜಿ ಇರಲಿಲ್ಲ" ಅನ್ನೋದಲ್ಲ. ನಿಲ್ಲೋಕೆ, ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಮತ್ತು ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದನ್ನ ಮುಗಿಸೋಕೆ ಬಹಳ ಜನರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡೋ ಆ ಬ್ರೇಕ್, ಅವರಿಗೆ ತಡವಾಗಿ ಮತ್ತು ದುರ್ಬಲವಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಅದು ಮಿದುಳಿನ ರಚನೆ, ಪ್ರೀತಿಯ ಕೊರತೆ ಅಲ್ಲ.

ಇದು ಬರೀ ಮರೆತುಹೋಗೋದರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ. ಬಹಳ ದೊಡ್ಡವರಲ್ಲಿ ಜೋರಾದ, ಥಟ್ಟನೆ ಬರೋ ಭಾವನೆಗಳೂ ADHD ಚಿತ್ರದ ಒಂದು ಭಾಗ. ಭಾವನೆಗಳು ಬೇಗ ಬಂದು ಜೋರಾಗಿ ಬಡಿಯಬಹುದು, ಮತ್ತು ಇದು ಮಿದುಳು ಭಾವನೆಯ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನ ನಿಭಾಯಿಸೋ ರೀತಿಯಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ, ಕಾಳಜಿಯ ಅಥವಾ ಪ್ರಯತ್ನದ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಅಲ್ಲ. ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮಾತು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ಬದಲಾದಾಗ, ಅದು ಆಗಾಗ ಈ ಸಮಸ್ಯೆ ಮಾತಾಡ್ತಿರೋದು, ಅವರು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಯಾರು ಅನ್ನೋದು ಅಲ್ಲ.

ದೋಷ ಹೊರಿಸೋದು ಏನು ಮಾಡುತ್ತೆ ಅನ್ನೋ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಇದು ಮುಖ್ಯ. ಮರೆತುಹೋಗೋದನ್ನ "ಅವನಿಗೆ ಕಾಳಜಿ ಇಲ್ಲ" ಅಂತ ಓದಿದಾಗ, ಪ್ರತಿ ತಪ್ಪೂ ಒಂದು ಗಾಯದ ಹಾಗೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ನೀವು ಇನ್ನಷ್ಟು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ನಿಮ್ಮನ್ನ ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ತೀರ. ಅದನ್ನ "ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದನ್ನ ಮುಗಿಸೋದು ಅವನಿಗೆ ಕಷ್ಟ" ಅಂತ ಓದಿದಾಗ, ಒಬ್ಬರ ಎದುರು ಒಬ್ಬರು ನಿಲ್ಲೋ ಬದಲು ನೀವಿಬ್ಬರೂ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಒಂದೇ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಬಹುದು.

ಭಾರತದ ಬಹಳ ಸಂಸಾರಗಳಲ್ಲಿ ತೀರ್ಪು ಬೇಗ ಬರುತ್ತದೆ, ಬಂಧುಗಳಿಂದ, ಅತ್ತೆಮಾವಂದಿರಿಂದ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಿಮ್ಮದೇ ಮನಸ್ಸಿನ ಒಳಗಿಂದಲೂ: ಅವನಿಗೆ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಇಲ್ಲ, ಅವಳು ಎಲ್ಲದರ ಮೇಲೂ ಹಿಡಿತ ಇಡ್ತಾಳೆ, ಬೇರೆ ಜೋಡಿಗಳಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಸುಲಭ ನೋಡಿ. ಆ ತೀರ್ಪು ಭಾರ, ಮತ್ತು ಅದು ತಪ್ಪು. ಈ ತೊಂದರೆ ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಯಾರ ಸ್ವಭಾವದ ದೋಷವೂ ಅಲ್ಲ. ಇದೊಂದು ಮಿದುಳಿನ ರಚನೆಯ ವ್ಯತ್ಯಾಸ, ಎಂದೂ ಹೆಸರಿಸದ ಅಥವಾ ಬೆಂಬಲ ಸಿಗದ ವ್ಯತ್ಯಾಸ.

ಈ ಸುತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅವರ ಕೈಯಿಂದ ಏನೋ ತಪ್ಪಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಯಾರಾದ್ರೂ ಮಾಡಲೇಬೇಕಲ್ಲ ಅಂತ ನೀವು ಮುಂದೆ ಬಂದು ಅದನ್ನ ಸರಿ ಮಾಡ್ತೀರ. ಪದೇ ಪದೇ ಕೊರೀತಿದ್ದಾರೆ, ತಮ್ಮನ್ನ ನಿಭಾಯಿಸ್ತಿದ್ದಾರೆ ಅಂತ ಅವರಿಗೆ ಅನಿಸಿ ಹಿಂದೆ ಸರೀತಾರೆ. ಕೊನೆಗೆ ನೀವು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೊರ್ತೀರ, ಇನ್ನಷ್ಟು ಒಂಟಿ ಮತ್ತು ಬೇಸರ ಅನಿಸುತ್ತೆ, ಮುಂದಿನ ಸಲ ಮತ್ತೆ ಏನೋ ತಪ್ಪಿ ಹೋಗೋವರೆಗೆ, ಆಮೇಲೆ ಇಡೀ ಸುತ್ತು ಮತ್ತೆ ತಿರುಗುತ್ತದೆ. ಇದೇ ಪದೇ ಪದೇ ಕೊರೆಯೋದು ಮತ್ತು ಹಿಂದೆ ಸರಿಯೋದರ ಸುತ್ತು, ಮತ್ತು ಇದು ಇಬ್ಬರು ಸಂಗಾತಿಗಳನ್ನ ಪೋಷಕರು ಮತ್ತು ಮಗು ಆಗಿ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತದೆ.

ಜೋರಾದ ಭಾವನೆಗಳು ಇದಕ್ಕೆ ತುಪ್ಪ ಸುರಿಯುತ್ತವೆ. ADHD ಇದ್ದಾಗ ಭಾವನೆಗಳು ಬೇಗ ಮತ್ತು ಬಿಸಿಯಾಗಿ ಓಡಬಹುದು, ಹಾಗಾಗಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ನೆನಪಿಸೋ ಮಾತೂ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನ ಹೊತ್ತಿಸಬಹುದು, ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮದೇ ಸಿಡುಕು ಅದನ್ನ ಅರ್ಧ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಎದುರುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಿಹೋದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕೆಲಸ, ಗೌರವದ ಬಗ್ಗೆ, ಪ್ರೀತಿಯ ಬಗ್ಗೆ, ವರ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ನಡೆದಿರೋ ಇದೇ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಜಗಳವಾಗಿ ಬದಲಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಖಳನಾಯಕರಲ್ಲ. ತನಗೆ ತಾನೇ ಆಹಾರ ಕೊಟ್ಟುಕೊಳ್ಳೋ ಒಂದು ಆಕಾರದೊಳಗೆ ನೀವಿಬ್ಬರೂ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡಿದ್ದೀರ.

ಈ ಸುತ್ತನ್ನ ಕಾಣೋದೇ ಬಿಡುಗಡೆಯ ದೊಡ್ಡ ಭಾಗ. ಇದಕ್ಕೆ ಹೆಸರಿಡೋ ಉದ್ದೇಶ ಯಾರ ತಪ್ಪು ಅಂತ ತೀರ್ಮಾನಿಸೋದಲ್ಲ. ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದಿನ ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನ ಬಹುತೇಕ ತಾನಾಗೇ ಆಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ, ಅದಕ್ಕೇ ಇಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿನ ಗಟ್ಟಿತನ ಮತ್ತು ಒಳ್ಳೆಯ ಉದ್ದೇಶಗಳು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಸೋಲುತ್ತವೆ. ನಿಮಗೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಮಸ್ಯೆ ಇಲ್ಲ. ನಿಮಗೆ ಸ್ವರೂಪದ ಸಮಸ್ಯೆ ಇದೆ, ಮತ್ತು ಸ್ವಭಾವಕ್ಕಿಂತ ಸ್ವರೂಪಗಳನ್ನ ಬದಲಾಯಿಸೋದು ಬಹಳ ಸುಲಭ.

ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಸಹಾಯ ಅಂದ್ರೆ ಒಂದು ಉಪದೇಶ ಅಥವಾ ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಸರಿ ಮಾಡ್ತೀನಿ ಅನ್ನೋ ಮಾತು ಅಲ್ಲ. ಆ ಭಾರವನ್ನ ತಲೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಇಡೋದು: ನೆನಪಿಸೋ ಸಂಗತಿಗಳು, ದಿನಾಂಕಗಳು ಮತ್ತು ಮನೆಗೆಲಸಗಳನ್ನ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಸೇರಿದ ಒಂದು ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಹಾಕಿ, ಆಗ ನಿಮ್ಮ ನೆನಪು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಧ್ವನಿಯ ಬದಲು ಆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ನೀವಿಬ್ಬರೂ ನೋಡೋ ಒಂದೇ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್. ನೀವು ಹೇಳೋ ಬದಲು ಅವರೇ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳೋ ಫೋನಿನ ನೆನಪಿನ ಅಲಾರಾಂಗಳು. ಪದೇ ಪದೇ ನೆನಪಿಸೋ ಕೆಲಸವನ್ನ ಆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೇ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಿ, ಆಗ ನೀವು ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಆಗದೆ ಮತ್ತೆ ಹೆಂಡತಿ ಆಗಬಹುದು.

ಕೆಲವೇ ನಡೆಗಳು ಬಹುಪಾಲು ಭಾರವನ್ನ ಹೊರುತ್ತವೆ. ಯಾರು ಮೊದಲು ಗಮನಿಸಿದ್ರು ಅನ್ನೋದರ ಮೇಲಲ್ಲ, ಯಾರಿಗೆ ಯಾವುದು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬರುತ್ತೆ ಅನ್ನೋದರ ಮೇಲೆ ಮನೆಗೆಲಸಗಳನ್ನ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ. ನೆನಪಿಸೋ ಕೆಲಸ ನಿಮ್ಮಿಂದ ಅಲ್ಲ, ಫೋನಿನಿಂದ ಬರಲಿ ಅಂತ ಇಬ್ಬರೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಿ. ಮತ್ತು ಒಳ್ಳೆಯ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ: ಅವರು ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದನ್ನ ಮುಗಿಸಿದಾಗ ಅದನ್ನ ಗಮನಿಸಿ ಜೋರಾಗಿ ಹೇಳಿ, ಯಾಕಂದ್ರೆ ಟೀಕೆಗಿಂತ ಹೊಗಳಿಕೆ ಬಹಳ ಹೆಚ್ಚು ಕಟ್ಟುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ADHD ಇರೋ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಹುತೇಕ ದೂರುಗಳೇ ಕೇಳಿಸ್ತಿದ್ರೆ ಅದು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡೋದನ್ನೇ ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತದೆ.

ADHD ಇರೋ ಸಂಗಾತಿಗಾಗಿ ಇಡೀ ಮನೆಯನ್ನ ಹೊರುವವರು ಆಗಾಗ ಒಬ್ಬ ಆರೈಕೆ ಮಾಡುವವರ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ಜಾರುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಆ ಭಾರ ನಿಜ ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡದು. ನೀವು ದಣಿದಿರೋಕೆ ಅವಕಾಶ ಇದೆ. ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಬದುಕನ್ನ ನಿಭಾಯಿಸೋದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಒಂದು ಬದುಕು ನಿಮಗೆ ಬೇಕು ಅನ್ನೋಕೂ ಅವಕಾಶ ಇದೆ. ನಿಮ್ಮ ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ನೆಮ್ಮದಿ ಈ ಮದುವೆಯ ಸಣ್ಣ ಅಕ್ಷರಗಳ ಸಾಲು ಅಲ್ಲ. ಈ ಮದುವೆಯನ್ನ ಜೀವಂತವಾಗಿ ಇಡೋ ಸಂಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಅದೂ ಒಂದು.

ಇದನ್ನ ಇನ್ನಷ್ಟು ಮೌನವಾಗಿ ಹೊರೋದು ದಾರಿ ಅಲ್ಲ. ಇದನ್ನ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿ ನಿಭಾಯಿಸೋ ಸಂಗಾತಿಗಳು ಜೊತೆಯಾಗಿ ನಿಭಾಯಿಸ್ತಾರೆ: ADHD ಬಗ್ಗೆ ಇಬ್ಬರೂ ಸೇರಿ ಕಲಿತಾರೆ, ನ್ಯಾಯವಾದ ಗಡಿಗಳನ್ನ ಹಾಕಿಕೊಳ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಒಬ್ಬರೇ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೊರೋ ಬದಲು ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಸೇರಿದ ಸೇತುವೆಗಳನ್ನ ಕಟ್ತಾರೆ. ಒಂದು ಗಡಿ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳೋದು ನಿಷ್ಠುರ ಅಲ್ಲ. "ವಿಷಯಗಳನ್ನ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳೋ ಒಬ್ಬಳೇ ವ್ಯಕ್ತಿ ನಾನಾಗಿರಲ್ಲ" ಅನ್ನೋದು ಒಂದು ನ್ಯಾಯವಾದ ಗಡಿ, ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ನ್ಯಾಯವಾದ ಒಂದು ಮದುವೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಆ ಗಡಿಯ ಆಚೆ ಬದಿಯಿಂದಲೇ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ.

ಕೂಡು ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಈ ಭಾರ ಹಲವು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ. ಬಂಧುಗಳು ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನ ಹೇರಬಹುದು, ನೀವು ಅವರನ್ನ ನಿಭಾಯಿಸೋ ರೀತಿಗೆ ದೋಷ ಹೊರಿಸಬಹುದು, ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯನ್ನ ಬೇರೆಯವರ ಮನೆಗಳ ಜೊತೆ ಹೋಲಿಸಬಹುದು. ಪ್ರತಿ ಮಾತುಕತೆಯನ್ನೂ ಗೆಲ್ಲಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಸಣ್ಣ, ಸ್ಥಿರವಾದ ಸಾಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ: "ನಾವು ಇದರ ಮೇಲೆ ಜೊತೆಯಾಗಿ, ನಮ್ಮದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡ್ತಿದ್ದೀವಿ." ಆಮೇಲೆ, ನಿಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಒಂದು ಮೂಲೆ ನಿಮ್ಮದೇ ಆಗಿ ಉಳಿಯಲಿ, ಒಬ್ಬ ಸ್ನೇಹಿತೆ, ಒಂದು ನಡಿಗೆ, ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೂ ಅಲ್ಲ ನಿಮಗಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಮಾಡೋ ಒಂದು ಸಂಗತಿ.

ಹಲವು ಸಂಗತಿಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದಾಗ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಫಲಿತಾಂಶ ಸಿಗುತ್ತದೆ: ಅವರದೇ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಮತ್ತು ಚಿಕಿತ್ಸೆ, ADHD ಬಗ್ಗೆ ಇಬ್ಬರೂ ಸೇರಿ ಕಲಿಯೋದು, ಮತ್ತು ನೀವು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟೋ, ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಸೇರಿದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು. ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಒಂದು ತುಂಡೂ ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ ಇಡೀ ಭಾರ ಹೊರಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ನೀವೊಬ್ಬರೇ ಜೋಡಿಸಬೇಕಾಗಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ಜೋಡಿಗಳಿಗಾಗಿ ಇರೋ ಥೆರಪಿ, ಅಥವಾ ADHD ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡ ಒಬ್ಬರ ಬಳಿ ಇಬ್ಬರೂ ಸೇರಿ ಕೂತು ಮಾತಾಡೋದೂ ಸಹ, ಪೋಷಕರು ಮತ್ತು ಮಗು ಅನ್ನೋ ಹಳಿಯಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನ ಇಳಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಒಂದೇ ತಂಡದ ಸದಸ್ಯರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬಹುದು. ಸಹಾಯ ಕೇಳೋದು ನಿಮ್ಮ ಮದುವೆ ಸೋತಿದೆ ಅನ್ನೋ ಗುರುತು ಅಲ್ಲ. ಗಟ್ಟಿಯಾದವು ಇನ್ನಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಗೋದೇ ಹೀಗೆ.

ಔಷಧಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಏನು? ಕೆಲವು ದೊಡ್ಡವರಿಗೆ, ತೊಂದರೆಗಳು ದೊಡ್ಡದಾಗಿದ್ದಾಗ, ಡಾಕ್ಟರ್ ಪರಿಗಣಿಸಬಹುದಾದ ಒಂದು ಔಷಧಿ, ಗಮನ ಕೊಡೋದನ್ನ ಮತ್ತು ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದನ್ನ ಮುಗಿಸೋದನ್ನ ಸುಲಭವಾಗಿ ಶುರು ಮಾಡೋಕೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಬಹುದು. ಅದು ಅವರು ಡಾಕ್ಟರ್ ಜೊತೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳೋ ನಿರ್ಧಾರ, ದೈನಂದಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಮತ್ತು ಜೋಡಿಗಳಿಗಾಗಿ ಇರೋ ಯಾವುದೇ ಥೆರಪಿಯ ಜೊತೆಗೆ, ಪ್ರತಿ ಪ್ರಕರಣವನ್ನೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾಗಿ ತೂಗಿ ನೋಡಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳೋ ನಿರ್ಧಾರ, ಎಂದೂ ತಾನಾಗೇ ಆಗೋ ಹೆಜ್ಜೆ ಅಲ್ಲ ಮತ್ತು ಎಂದೂ ಪೂರ್ತಿ ಉತ್ತರವೂ ಅಲ್ಲ. ಒಳ್ಳೆಯ ಡಾಕ್ಟರ್ ಇದನ್ನ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಯೋಜನೆಯ ಒಂದು ಭಾಗ ಅಂತ ನೋಡ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ಅದನ್ನ ಪರಿಶೀಲಿಸ್ತಾರೆ.