ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನ ನೆನಪು ಮಸುಕಾಗುತ್ತಿರುವಾಗ

ಒಂದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ ಒಂದು ಗಂಟೆಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ಸಲ ಬರಬಹುದು. ಒಲೆ ಮೇಲಿಟ್ಟ ಪಾತ್ರೆ, ಅವರು ಎದ್ದು ಹೋಗಿ ಮರೆತಿದ್ರಿಂದ ಸೀದು ಹೋಗಬಹುದು. ದಿನಾ ನಡೆದ ದಾರಿಯೇ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಅವರಿಗೆ ಹೊಸದಾಗಿ ಕಾಣಬಹುದು, ಬಿಲ್ಲು ಕಟ್ಟದೇ ಉಳಿಯಬಹುದು, ಇಲ್ಲಾ ಯಾವತ್ತೂ ನಾಲಿಗೆ ಮೇಲಿದ್ದ ಹೆಸರೊಂದು ನೆನಪಿಗೇ ಬರದೇ ಇರಬಹುದು. ಒಂದೊಂದೇ ನೋಡಿದ್ರೆ ಸಣ್ಣ ಸಂಗತಿ, ಸುಲಭವಾಗಿ "ಏನೂ ಇಲ್ಲ ಬಿಡು" ಅನ್ನಬಹುದು. ಆದ್ರೆ ನೀವು ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗೆ ಒಂದು ಸದ್ದಿಲ್ಲದ ಲೆಕ್ಕ ಇಡೋಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ.

ಇದು ನಿಮ್ಮ ಕಲ್ಪನೆ ಅಲ್ಲ, ನೀವು ಒಬ್ಬರೇ ಈ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. ವಯಸ್ಸಾದ ಹಾಗೆ ನೆನಪು ಮತ್ತು ಯೋಚನೆಯ ತೊಂದರೆ ಜಾಸ್ತಿ ಜನರಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತೆ, ಮತ್ತು ಜನ ಜಾಸ್ತಿ ವರ್ಷ ಬದುಕ್ತಾ ಇರೋದ್ರಿಂದ, ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ನೀವು ಇರೋ ಜಾಗದಲ್ಲೇ ಕೂತಿರೋ ಕುಟುಂಬಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಬಿರುಸಾಗಿ ಏರ್ತಾ ಇದೆ. ಈ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನ ಬೇಗ, ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದ್ರೆ, ನಿಮಗೂ ನಿಮ್ಮ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನಿಗೂ ಜಾಸ್ತಿ ಸಮಯ ಮತ್ತು ಜಾಸ್ತಿ ಆಯ್ಕೆಗಳು ಸಿಗ್ತವೆ.

ನಿಮ್ಮ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಏನಾಗಿದೆ ಅಂತ ಈ ಪುಸ್ತಕ ಹೇಳಲ್ಲ. ಅವರನ್ನ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡೋ ಡಾಕ್ಟರ್‌ಗೆ ಮಾತ್ರ ಅದನ್ನ ಹೇಳೋಕೆ ಆಗುತ್ತೆ. ಆದ್ರೆ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನೋಡೋಕೆ, ಗೌರವದಿಂದ ನಡ್ಕೊಳ್ಳೋಕೆ, ಮತ್ತು ಯಾವಾಗ-ಹೇಗೆ ಸಹಾಯ ಪಡೆಯಬೇಕು ಅಂತ ತಿಳಿಯೋಕೆ ಈ ಪುಸ್ತಕ ನೆರವಾಗುತ್ತೆ.

ಮೀರಾ ಸುಮ್ಮನೆ ದೊಡ್ಡದು ಮಾಡ್ತಿಲ್ಲ, ಗಮನ ಕೊಡೋದ್ರಿಂದ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ದ್ರೋಹ ಮಾಡ್ತಾನೂ ಇಲ್ಲ. ಅವಳು ಮಾಡ್ತಿರೋದೇ ಕಾಳಜಿಯ ಮೊದಲ ನಿಜವಾದ ಕೆಲಸ: ಗಾಬರಿ ಇಲ್ಲದೆ, ತೀರ್ಪು ಕೊಡದೆ ಗಮನಿಸೋದು. ಅವಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಗೊತ್ತಿರಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೋಡ್ತಾ ಇರೋದು, ಮತ್ತು ತಾನು ನೋಡಿದ್ದನ್ನ ಎಲ್ಲಿ ತಗೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕು ಅಂತ ಗೊತ್ತಿರೋದು, ಅಷ್ಟೇ ಸಾಕು.

ವಯಸ್ಸಾದ ಹಾಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನವರಿಗೆ ನೆನಪು ಸ್ವಲ್ಪ ನಿಧಾನ ಆಗುತ್ತೆ, ಇದು ನಿಜ. ಒಂದು ಹೆಸರು ಈಗ ಮರೆತು ಆಮೇಲೆ ನೆನಪಿಗೆ ಬರೋದು, ಆಗಾಗ ಬೀಗದ ಕೈ ಎಲ್ಲೋ ಇಟ್ಟು ಮರೆಯೋದು, ಇವೆಲ್ಲಾ ಸಾಮಾನ್ಯ, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹೆದರೋ ಅಗತ್ಯ ಇಲ್ಲ. ಆದ್ರೆ ಪ್ರತಿ ಬದಲಾವಣೆಯೂ ಬರೀ ವಯಸ್ಸಿನ ವಿಷಯ ಅಲ್ಲ. ಮರೆಗುಳಿತನ ದಿನದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನೇ ಕೆಡಿಸೋಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದಾಗ, ಗೊತ್ತಿರೋ ಜಾಗದಲ್ಲೇ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿದಾಗ, ಒಂದು ಸಿಂಪಲ್ ಯೋಜನೆಯನ್ನೂ ಪಾಲಿಸೋಕೆ ಆಗದಿದ್ದಾಗ, ಇಲ್ಲಾ ಅವರ ನಡವಳಿಕೆ ಬದಲಾದಾಗ, ಅದು ಬೇರೆ ಥರದ ಸೂಚನೆ.

ಇಲ್ಲಿ ಅತಿ ಮುಖ್ಯವಾದ ಭಾಗ ಇದೆ. ಏನು ತೊಂದರೆ ಅಂತ ನೀವೇ ತೀರ್ಮಾನ ಮಾಡೋಕೆ ಆಗಲ್ಲ, ಮಾಡಲೂ ಬಾರದು. ನಿಮ್ಮ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನನ್ನ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಿ, ಸರಿಪಡಿಸಬಹುದಾದ ಅಥವಾ ಪೂರ್ತಿ ವಾಪಸ್ ಬರಿಸಬಹುದಾದ ಕಾರಣಗಳನ್ನ ಹುಡುಕಿ, ಇದು ಯಾವ ಥರದ ಸಮಸ್ಯೆ ಅಂತ ಹೇಳೋವರು ಡಾಕ್ಟರ್. ನೆನಪಿನ ತೊಂದರೆಗೆ ಥೈರಾಯ್ಡ್ ಸಮಸ್ಯೆ, ವಿಟಮಿನ್ ಕೊರತೆ, ಸೋಂಕು, ಮನಸ್ಸು ಕುಗ್ಗಿರೋದು, ಅಥವಾ ಒಂದು ಔಷಧಿ ಒಗ್ಗದೇ ಇರೋದು, ಇಂಥ ಕೆಲವು ಕಾರಣಗಳಿರಬಹುದು, ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವು ಕಂಡುಹಿಡಿದ ಮೇಲೆ ಸರಿ ಆಗಬಹುದು. ಅದಕ್ಕೇ ಮನೇಲಿ ಕೂತು ಊಹೆ ಮಾಡೋದ್ರಿಂದ ಯಾರಿಗೂ ಪ್ರಯೋಜನ ಇಲ್ಲ.

ಏನಾಗ್ತಿದೆ ಅಂತ ಹೆಸರಿಸೋದು ನಿಮ್ಮ ಕೆಲಸ ಅಲ್ಲ, ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನಿಗೆ ನೀವೇ ಒಂದು ಹಣೆಪಟ್ಟಿ ಅಂಟಿಸೋದ್ರಿಂದ ನಿಜವಾದ ಹಾನಿ ಆಗಬಹುದು: ಅದು ಅವರನ್ನ ಹೆದರಿಸಬಹುದು, ಜಗಳ ಶುರುಮಾಡಬಹುದು, ಇಲ್ಲಾ ಸುಮ್ಮನೆ ತಪ್ಪೂ ಆಗಿರಬಹುದು. ಹೆಸರೊಂದು ಬೇಕಾದ್ರೆ, ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ಇದು ಯಾವ ಥರದ ಸಮಸ್ಯೆ ಅಂತ ಡಾಕ್ಟರ್ ಹೇಳಬಹುದು. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ನಿಮ್ಮ ಕೆಲಸ ಬೇರೆ, ಮತ್ತು ಹಗುರ.

ಸಣ್ಣ, ಸ್ಥಿರವಾದ ಅಭ್ಯಾಸಗಳು ಯಾವ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕಿಂತಲೂ ಜಾಸ್ತಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡ್ತವೆ. ಊಟ, ವಾಕ್, ನಿದ್ದೆ ಎಲ್ಲಾ ಒಂದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಆಗೋ ಒಂದು ಊಹಿಸಬಹುದಾದ ದಿನ, ದಣಿದ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹಿಡಿದಿಟ್ಕೊಳ್ಳೋ ವಿಷಯಗಳನ್ನ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತೆ. ಬೇಕಾದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟ ಸೂಚನೆಗಳು, ಒಂದು ಗಡಿಯಾರ, ಒಂದು ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್, ಚೀಟಿ ಅಂಟಿಸಿದ ಡ್ರಾಯರ್, ಬಾಗಿಲ ಬಳಿ ಒಂದು ನೋಟ್, ಇವು ನೆನಪು ಇನ್ನು ಹೊರೋಕೆ ಆಗದ ಭಾರವನ್ನ ಹೊರ್ತವೆ, ಯಾರಿಗೂ ಬೈಗುಳ ಇಲ್ಲದೆ.

ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಪ್ರೀತಿಯ ನಿಯಮ ತುಂಬಾ ಸಿಂಪಲ್. ನಿಮ್ಮ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನನ್ನ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಬೇಡಿ, ಪ್ರತಿ ತಪ್ಪನ್ನೂ ತಿದ್ದಬೇಡಿ. "ಇವರು ಯಾರು ಗೊತ್ತಾ?" ಅಥವಾ "ನಾನೀಗ ಏನು ಹೇಳಿದೆ?" ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ರೆ, ಅದು ಕಳೆದುಹೋಗಿದ್ದರ ಮೇಲೆ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲಿ ನಾಚಿಕೆ ತರುತ್ತೆ, ಅಷ್ಟೇ. ಪರೀಕ್ಷಿಸೋ ಬದಲು, ಮೆಲ್ಲಗೆ ನೀವೇ ಹೇಳಿಬಿಡಿ. ಅವರಿಗಾಗಿ ಹೆಸರು ಹೇಳಿ. ಪದವನ್ನ ನೀವೇ ತುಂಬಿಕೊಡಿ. ಸಣ್ಣ ತಪ್ಪೊಂದನ್ನ ಗಲಾಟೆ ಇಲ್ಲದೆ ದಾಟಿ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ.

ಪ್ರೀತಿಯೂ ಆಗಿ, ನಿಜವಾಗಿ ಉಪಯೋಗವೂ ಆಗೋ ಒಂದು ಕೆಲಸ ನೀವು ಮಾಡಬಹುದು. ಹಳೇ ಫೋಟೋ ನೋಡ್ತಾ ಮಾತಾಡೋದು, ಒಂದು ಸಿಂಪಲ್ ಇಸ್ಪೀಟ್ ಆಟ, ಗೊತ್ತಿರೋ ಹಾಡುಗಳು, ಜೋಡಿಸೋದು ಇಲ್ಲಾ ಮಡಚೋ ಥರ ಸಣ್ಣ ದಿನದ ಕೆಲಸಗಳು, ಇಂಥ ಸೌಮ್ಯ, ಖುಷಿ ಕೊಡೋ ಯೋಚನೆಯ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನ ಜೊತೆಗೂಡಿ ಮಾಡೋದ್ರಿಂದ, ವಯಸ್ಸಾದವರ ಯೋಚನಾ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಚೆನ್ನಾಗಿರೋ ಭಾವನೆ ಜಾಸ್ತಿ ಕಾಲ ಚುರುಕಾಗಿ ಇರೋಕೆ ಸಹಾಯ ಆಗಬಹುದು. ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾಡಿದ್ರೆ, ಇದು ನಿಮಗೂ ಹೊರೆ ಆಗಲ್ಲ. ಇದು ಒಂದು ಪಾಠ ಅಲ್ಲ, ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆಯೋ ಸಮಯ.

ಕೆಲವು ಕ್ಷಣಗಳು ಸುಮ್ಮನೆ ಕಷ್ಟ. ಒಂದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ ಹತ್ತನೇ ಸಲ. ಸ್ನಾನ ಮಾಡೋಕೆ ಇಲ್ಲಾ ಮಾತ್ರೆ ತಗೊಳ್ಳೋಕೆ ಖಡಾಖಂಡಿತ ಬೇಡ ಅನ್ನೋದು. ಕತ್ತಲಾದ ಮೇಲೆ ಅಲೆದಾಟ ಇಲ್ಲಾ ಚಡಪಡಿಕೆ. ಬಿಟ್ಕೊಡದ ಕಾರಿನ ಬೀಗದ ಕೈ, ಇಲ್ಲಾ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಪಾಸ್‌ಬುಕ್. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದರಲ್ಲೂ, ನಿಮ್ಮ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮ ಬೇಕಂತ ಹಠ ಮಾಡ್ತಿಲ್ಲ. ಹೆದರಿದ, ಗೊಂದಲಗೊಂಡ ಮನಸ್ಸು, ತನ್ನ ಹಿಡಿತವನ್ನ ಮತ್ತು ತನ್ನನ್ನ ತಾನೇ ಹಿಡಿದಿಟ್ಕೊಳ್ಳೋಕೆ ತನ್ನ ಕೈಲಾದಷ್ಟು ಮಾಡ್ತಿದೆ.

ಇಲ್ಲಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡೋದು ಒತ್ತಾಯ ಅಲ್ಲ, ಒಂದು ಸ್ಥಿರ, ಸೌಮ್ಯ ರೀತಿ. ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬರೋ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ, ಮೊದಲ ಸಲ ಕೇಳಿದ ಥರ ಶಾಂತವಾಗಿ ಉತ್ತರ ಕೊಡಿ, ಇಲ್ಲಾ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡೋ ಬೇರೆ ಯಾವುದೋ ಕಡೆಗೆ ಗಮನ ತಿರುಗಿಸಿ. ಆದೇಶ ಕೊಡೋ ಬದಲು ಆಯ್ಕೆ ಕೊಡಿ. ಯಾವ ಜಗಳ ಬೇಕು ಅಂತ ಆರಿಸ್ಕೊಳ್ಳಿ, ಸಣ್ಣ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಿ. ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ, ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಕೊಟ್ರೆ ಆರೈಕೆ ಮಾಡೋವರ ಒತ್ತಡ ಕಡಿಮೆ ಆಗಿ ಅವರ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಕಾಪಾಡುತ್ತೆ ಅಂತ ಒಂದು ಭಾರತೀಯ ಮನೆ-ಆರೈಕೆ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದಿದೆ.

ನಿಮ್ಮ ತಾಳ್ಮೆ ಮುಗಿದು ಹೋಗುತ್ತೆ, ಮತ್ತು ಅದು ಆಗೇ ಆಗುತ್ತೆ, ಆದ್ರೆ ಅದು ನೀವು ಕೆಟ್ಟ ಮಗ ಇಲ್ಲಾ ಮಗಳು ಅನ್ನೋದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ ಅಲ್ಲ. ನೀವು ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯ, ಮತ್ತು ಬಹಳ ಸಲ ತೀರಾ ಕಡಿಮೆ ಸಹಾಯದಲ್ಲಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ಕಷ್ಟದ ಕೆಲಸ ಮಾಡ್ತಿದ್ದೀರಿ ಅನ್ನೋದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ. ಆಗೋದಾದ್ರೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ದೂರ ಸರಿಯಿರಿ. ಉಸಿರೆಳ್ಕೊಳ್ಳಿ. ವಾಪಸ್ ಬನ್ನಿ. ಶಾಂತವಾಗಿರೋ ನೀವೇ ಆ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಇರೋ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಸಹಾಯ.

ಮನಸ್ಸು ಬದಲಾಗ್ತಿರೋ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನ ಆರೈಕೆ ಭಾರ, ಮತ್ತು ಅದು ಬಹಳ ಕಾಲ ನಡೆಯುತ್ತೆ. ಒಂದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ದಣಿವು, ದುಃಖ, ಸಿಟ್ಟು, ಪಾಪಪ್ರಜ್ಞೆ, ಒಂಟಿತನ, ಇವೆಲ್ಲಾ ಒಟ್ಟಿಗೇ ಬರೋದು ಸಾಮಾನ್ಯ. ಇದ್ಯಾವುದೂ ನೀವು ಸೋಲ್ತಿದ್ದೀರಿ ಅಂತ ಅರ್ಥ ಅಲ್ಲ. ನೀವು ನಿಜವಾದ ಭಾರವನ್ನ ಹೊತ್ತಿದ್ದೀರಿ, ಬಹಳ ಸಲ ಜೊತೆಗೆ ಒಂದು ಕೆಲಸ, ಮನೆ, ನಿಮ್ಮದೇ ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಸಂಭಾಳಿಸ್ತಾ, ಅಂತ ಅರ್ಥ.

ಇದರಲ್ಲಿ ನೀವೂ ಮುಖ್ಯ. ಆರೈಕೆ ಮಾಡೋವರಿಗೆ ಒಂದು ಕ್ರಮಬದ್ಧ ಆಸರೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ರೆ, ಅವರ ಖಿನ್ನತೆ, ಆತಂಕ ಮತ್ತು ಹೊರೆಯ ಭಾವನೆ ಅಳೆಯಬಹುದಾದಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ ಆಗುತ್ತೆ. ಕಾಯಿಲೆ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳ್ಕೊಳ್ಳೋದು, ಒಂದು ಆಸರೆ ಗುಂಪು ಸೇರೋದು, ಇಲ್ಲಾ ಸಮಸ್ಯೆ ಪರಿಹಾರದ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಸಹಾಯ ಪಡೆಯೋದು, ಇವು ಸಮಯ ಇದ್ರೆ ಮಾತ್ರ ಮಾಡೋ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ವಿಷಯ ಅಲ್ಲ. ಇವು ನಿಮ್ಮನ್ನ ನಿಂತಿರಿಸೋ ಭಾಗ, ಮತ್ತು ನಿಂತಿರೋ ಆರೈಕೆ ಮಾಡೋವರೇ ನಿಮ್ಮ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಬೇಕಾಗಿರೋದು.

ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಒತ್ತಡ ಬಹಳ ಸಲ ದುಪ್ಪಟ್ಟಾಗುತ್ತೆ. "ನೀನು ಜಾಸ್ತಿ ಮಾಡ್ತಿದ್ದೀಯ" ಅಂತ, ಇಲ್ಲಾ "ಸ್ವಲ್ಪ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ನಡ್ಕೊಂಡ್ರೆ ಎಲ್ಲಾ ಸರಿ ಆಗುತ್ತೆ" ಅಂತ ನೆಂಟರು ಹೇಳಬಹುದು, ಇಲ್ಲಾ ವಿಷಯ ಹೊರಗೆ ಗೊತ್ತಾದ್ರೆ "ಜನ ಏನಂತಾರೆ" ಅಂತ ಕೇಳಬಹುದು. ಆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಾದವನ್ನೂ ನೀವು ಗೆಲ್ಲಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಸಣ್ಣ, ಸ್ಥಿರವಾದ ಸಾಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತೆ: "ಡಾಕ್ಟರ್ ನಮಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮಾಡ್ತಿದ್ದಾರೆ, ನಾವು ಆ ಪ್ಲಾನ್ ಪಾಲಿಸ್ತಿದ್ದೀವಿ." ಆಮೇಲೆ ಉಳಿದಿದ್ದನ್ನ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಿ.

ವಿಷಯ ಇನ್ನೂ ಕೆಟ್ಟದಾಗೋ ತನಕ ಕಾಯೋ ಬದಲು, ಬೇಗ ಡಾಕ್ಟರನ್ನ ನೋಡೋದು ಒಳ್ಳೇದು. ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿಸಿದ ಪರೀಕ್ಷೆ, ಸರಿಪಡಿಸಬಹುದಾದ ಕಾರಣಗಳನ್ನ ಹುಡುಕೋಕೆ ಅವಕಾಶ ಕೊಡುತ್ತೆ, ಆಸರೆ ಏರ್ಪಾಟು ಮಾಡೋಕೆ ಅವಕಾಶ ಕೊಡುತ್ತೆ, ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ತೀರ್ಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳಬಹುದಾದಾಗಲೇ ನಿಮ್ಮ ಕುಟುಂಬ ಮುಂದಿನದ್ದನ್ನ ಯೋಜಿಸೋಕೆ ಅವಕಾಶ ಕೊಡುತ್ತೆ. ಕಾಯೋದ್ರಿಂದ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಜನ ಇಲ್ಲ, ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮ ಇನ್ನೂ ತಮ್ಮ ಪರವಾಗಿ ಮಾತಾಡಬಹುದಾದ ಆ ಸಮಯವನ್ನೇ ಬಹಳ ಸಲ ಕಳ್ಕೊಳ್ಳೋ ಹಾಗೆ ಮಾಡುತ್ತೆ.

ಹೋಗೋವಾಗ, ನೀವು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿದ ಚಿತ್ರವನ್ನ ತಗೊಂಡು ಹೋಗಿ: ನೀವು ಏನು ಗಮನಿಸಿದ್ರಿ ಮತ್ತು ಯಾವಾಗ, ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದ ದಿನಗಳು ಮತ್ತು ಕಷ್ಟದ ದಿನಗಳು, ಅವರು ತಗೊಳ್ಳೋ ಪ್ರತಿ ಔಷಧಿ ಮತ್ತು ಪೂರಕ ಗುಳಿಗೆಯ ಪಟ್ಟಿ, ಮತ್ತು ನಿಮಗೆ ಅತಿ ಮುಖ್ಯವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು. ಆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ, ದಿನನಿತ್ಯದ ವಿವರವೇ ಡಾಕ್ಟರ್‌ಗೆ ಬೇಕಾಗಿರೋದು, ಮತ್ತು ಅದು ಒಂದು ಹೆದರಿಕೆಯ ಭೇಟಿಯನ್ನ ಒಂದು ಜೊತೆಗೂಡಿದ ಕೆಲಸವಾಗಿ ಬದಲಿಸುತ್ತೆ.

ಔಷಧಿಯ ವಿಷಯ ಏನು? ಅದನ್ನ ಡಾಕ್ಟರ್ ತೀರ್ಮಾನಿಸ್ತಾರೆ, ಎಂದೂ ಕುಟುಂಬ ಅಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಎಂದೂ ಮೊದಲ ಅಥವಾ ಒಂದೇ ಹೆಜ್ಜೆಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ಒಳ್ಳೇ ಆರೈಕೆಯ ತಿರುಳು ಅಂದ್ರೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ಳೋದು, ಸುರಕ್ಷತೆ, ದಿನಚರಿ ಮತ್ತು ಆಸರೆ, ಜೊತೆಗೆ ಯಾವ ಔಷಧಿಯನ್ನೂ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಯೋಚಿಸಿ ಕಾಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಹೊಂದಿಸ್ತಾ ಹೋಗೋದು. ಪ್ರತಿ ತೀರ್ಮಾನದಲ್ಲೂ ನೀವು ಭಾಗವಾಗೇ ಇರ್ತೀರಿ, ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಕಾಲ, ನಿಮ್ಮ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮ ಕೂಡ.